Ogromną tajemnicą kochającego nas Boga jest Boże miłosierdzie. Nie ma ono nic wspólnego z naiwnością Boga czy z tolerowaniem przez Niego zła. Miłość Boga do nas jest nieodwołalna, pełna i nie mająca granic. To my możemy postawić tamę, granicę Jego miłosiernej, pragnącej miłości. W przypowieści o miłosiernym ojcu ( Ewangelia wg Św. Łukasza 15 rozdział wersety od 11 do 32) dopóki syn nie poddaje się refleksji nad swoim postępowaniem i życiem, ojciec w tej przypowieści kocha niezmiennie, czeka i cierpi. Nie idzie z pomocą synowi bo ten nie uznaje swojego złego postępowania, nie widzi swoich grzechów i nie wychodzi do ojca z propozycją prośby o przebaczenie. W takiej sytuacji ojciec nie może nic zrobić.
Przeczytaj ten fragment Ewangelii
Można też zadać pytanie czy syn jest sam dla siebie miłosierny czy zabiera coś sam sobie, pozbawia się szczęścia, wolności, świętości, czy czasem nie okrada sam siebie ze swojego życia? Przebaczenie oznacza, że temu, kto mnie skrzywdził wybaczam wyrządzone mi zło, ale nie pozwalam się też krzywdzić. W modlitwie „Ojcze nasz” mówimy „ i odpuść nam nasze winy jako i my odpuszczamy naszym winowajcom”. Taki jest też kochający Bóg. My, poprzez przebaczenie winowajcom, możemy przez naszą miłość przebaczającą upodobnić się do Niego. Przebaczenie samemu sobie to decyzja przebaczenia sobie tego, co było złem w moim życiu, ale także refleksja nad tą przeszłością, jako „ubezpieczenie” przed ponownymi błędami. Misjonarką Miłosierdzia jest Św. Siostra Faustyna Kowalska i warto sięgać po jej „Dzienniczek”, który przekazuje wiele tajemnic miłosiernej miłości Boga.
Andrzej
Zatwierdził: Asystent kościelny ks. prof. Jacek Hadryś
Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytanie?
Chcesz zadać pytanie o wierze, o naszym projekcie lub dołączyć do nas i dzielić się z innymi swoją wiarą?
Podejmij działanie – napisz do nas!